خدایا زمین

! خدایا زمین

ای کار گردان گردان سپهر             یزدانِ کیهان و کیوان و مهر

ای نور هستی که گیتی توراست            نوری بیفروز در راه راست

گم گشتگانیم در این جهان                 بر نقطه ای خُرد در بیکران

پروردگارا زمین را ببین                   غوغای ادیان به پا کرده کین

برخی چو گُرگیم در جلد میش         برخی چو دیویم در پشت ریش

برخی چو ماریم دنبال نیش             برخی به غاریم از عصر خویش

برخی فریبند و با نام دین                  امیال خود را نمایند زین

نافذ مخور غم که پروردگار                     داند چگونه برآرد دمار    

 دکتر نادر نوری ( نافذ) 

سوال دارم از خدا

 سوال از خدا

سوال دارم از خدا که آفریده این بشر                   چرا عدالت گم شده در این جهان پر شَرر

همیشه این پرسش مرا ، به سوی فکرت می بَرد                 جواب من چه می شود بگو نَگردم در به در

یکی زِ گُل کامش به دل، دگر شود نانش ز گِل                 یکی فرا انسان شود دگر شود خر تر زخر

یکی ندارد نان شب عیال او در تاب و تب                   دگر بَرد سد گنج زر بدون یک توپ و تشر

خدا بده به ما جواب که کم شود این التهاب                      چرا چَرد یک بی خرد دگر خورد خون جگر

بس است (نادر) دم مزن سکوت شب بر هم مزن              خدا که گفته لَا وَزَرَ¹ سزایشان قعرِ سَقر

فریاد در چاه

فریاد در چاه

چنان در تب چنان درغم من اَستم                  که لغزد جامِ مِی افتد ز دستم

به هر سو روکنم بینم سرا بی                      به جز مِی من ندانم چه پرستم

چومجنونم دلم خون شد ز دنیا                 شَهم مات است و در ماتم نشستم

در این گرداب گمراهان اسیرم                   چنان هایل که از جانم گُسستم

چرا امشب قرارم نیست ساقی ؟                 نمی دانم چه می گویم چو مستم

بیا (نادر) بزن فریاد در چاه                       که می بینی سکوتم را شکستم

می خوار ایام

می خوار ایّام

دلم آزرده شد از خارِ ایّام                  نخواهم بشنوم اخبار ایّام

به مولانا قسم قلبم گرفته                   از این نامردمان غَدّار ایّام

چو حافظ می روم کنج خرابات          به مستی بشکنم سوفار ایّام

به یاد کودکی بی غم بخندم             به دور از این همه بی عار ایّام

رباب رودکی دردست گیرم                     ببویم مولیان جوبار ایّام

پیاله گیرم از، دستان خیّام                     گُسارم تا شوم می خوارایّام

بدان (نادر) دعای راستجویان                 درآخر بشکند پرگار ایّام

دلنوشته ای در ستایش جناب محمد

دلنوشته ای  در ستایش جناب محمد

ستایش و سپاس خاص خداوند جهان ا ست¹  که ملک اوست آنچه در زمین و آسمان است.²

او که از قلب کوچک اتم تا وراء کهکشانها از ظلمات ثلاث³ تا عمق ژرف جانها ⁴ همه رامی داند.

او که حیات می دهد و می میراند⁵. ملک می بخشد و می ستاند⁶.

او که فضا پیمای اندیشه ها به بیکرانه های کبیریایش نرسد⁷ و در تدبیر امر محتاج کس نشود⁸

و اوست پروردگار شعری⁹ فالق الحب و النوی¹⁰ ،آفریدگار بی همتا.¹¹

تدبیر آن است که او نموده و فرمان آن ،که او فرموده¹² به هر که خواهد علم می بخشد¹³ واز آن که دانست عهد می گیرد .¹⁴

اما بعد ...

قرنها غریبانه غروب می کردند. سالها سرد در می گذشتند

و فترتی در عترت رسل رسیده بود¹⁵ !

پس در زمانی که جهان جولانگاه جمازه ی جهل شده بود ؛جان عقل به لب و خون قلب به جوش آمده بود ؛در زمانی که درستکاری، دستکاری شده  و گل انسانیت در ازدحام علف های هرز هوس پژمرده گشته بود ؛ بشر به چرک  شرک آلوده ، و خوی خوبیها خفته ، بدیها بر افروخته و سیرتها سوخته بود؛

پس در این زمان ،  ناگهان !         باران رحمت بارید.

باران رحمت بارید .گل محمد رویید. هوسهای هرز هرس شد .شرک با دین عوض شد. دُرّ یتیم برآمد  دوران کفر سر آمد  .عصر اسلام رسید.کفر به اتمام رسید. یار دلآرام رسید .درهای نور باز شد .غوغایی در حجاز شد.ذکر ذو الجلال شد.    تسکین آلام رسید. او به هنگام رسید.

دین در دل آرمید .روحی به جان بر دمید .شوری دگر به پا شد. جهل  از جان جدا شد

 و این چنین او آمد ........................ عشق به هر سو آمد  ........     محمد خوشرو آمد

سلام بر او  که سینه ی ستم  را شکافت ؛بنیان مرصوص بساخت  و بر جند جهل بتاخت.

ودرود بر او که محبت را  در دل کاشت؛ کینه را از آن  بر داشت و پرچم  اسلام  را بر افراشت.

 ای محمد!  

آفرین بر آفریننده ات ، عِز جهان زیبنده ات.

سلام بر تو که می گفتی :

ای انسانها !

فروتنی را چه می شود گر به همه ارزان بفروشیم ؟ بیایید با روشنی خوش بینی مطالعه کنیم.

افسار افکار را چرا به بد گمانی بدهیم؟ بیایید به خوبی ها جانی بدهیم.

از گل انسانیت چرا خار باشیم؟بیایید قلب آزار نباشیم .هرزگی نکاریم با هوس معامله نکنیم.

دین را به دینار نفروشیم. بر زبان مهار صبوری بزنیم .ادب را ابدی کنیم.

ای قطره ها!بیایید دریا شویم. از خاک به افلاک رویم ،به سوی ادراک رویم تا عرش چالاک دویم.

پس با هم باشید از هم نپاشید. از جنگل جهان بسوی آرام جان بگریزید.

ای محمد امین! رحمه للعالمین ،ای رسول کریم! رئوف رحیم ،ای کوکب هدایت !مظهر درایت، مصدر ولایت، سلام بر تو از ولادت تا شفاعت، از شفاعت الی الابد.

ای خدا!

ای ناخدای فلک وجود ! ای مقصود هر موجود! فرمانروای هستی ؛ای که همیشه هستی؛ ما را ببخش.

ما را ببخش و سلام ودرود ما را به پاکترین پیشانی بندگی ،اسوه ی نیک زندگی، محمد، برسان. ما راببخش و سلام ودرود ما را به آن بشیر بی بدیل ، نذیر بی نظیر، عصاره ی اعصار، گزیده ی اخیار، نور الابرار ، اجمال جمال و اوسوه ی کمال برسان.

بار خدایا!

مرا ببخش و سلام و درود مرا به سمع شمع جمع صنع برسان.

دکتر نادر نوری - کرمانشاه - دانشگاه دانشهای  پزشگی و فرآیندهای بهداشتی و درمانی -  شهرستان صحنه

1)  سوره حمد                                                             9) سوره نجم  49

2) سوره آهن 2                                                           10)  سوره انعام 95        

3) سوره زمر 6                                                            11)  سوره توحید

4)  سوره آل عمران 29                                                  12)  سوره اعراف 54

5)  سوره آهن 2                                                            13)  سوره بقره 255

6)   سوره آل عمران 26                                                   14)   سوره آل عمران 187

7)  سوره غار 109                                                          15) سوره مائده 19

8) سوره  یونس 31                                                           16)  سوره  آل عمران 159